ميان مهاجر و انصار عقد اخوت برقرار ساخت . اين پيمان برادرى پيش از جنگ بدر بود . و مقصود اصلى از پيمان برادرى آن بود كه از راه حقيقت منحرف نشوند و مواسات و برابرى را كاملا مراعات نمايند . حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله ميان خود و على عليه السّلام هم ، عقد اخوت برقرار داشت . مؤلف گويد : در [ همان كتاب ص 14 ] حديث ديگرى از « محمد بن عمر بن على عليه السّلام » روايت كرده است كه در آن حديث آمده ، در حالى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در ميان اصحاب خود عقد اخوت برقرار داشت ، دست مبارك را روى شانهء على عليه السّلام گذاشت و فرمود : تو برادر من مىباشى ، تو از من و من از تو ارث مىبرم . هنگاميكه آيهء ارث نازل شد ، اين معنى از برادرى . ساقط شد و از اعتبار افتاد . [ سيوطى در الدّر المنثور ] در ذيل آيهء شريفه * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهاجَرُوا وَجاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ الله ) * ( سوره انفال ، آيه 72 ) اظهار داشته است : « ابن مردويه » از « ابن عباس » روايت كرده كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در ميان مسلمانان - از مهاجر و انصار - عقد اخوت برقرار كرد ، آنچنان كه ميان « حمزه بن عبد المطلب » و « زيد بن حارثه » ، ميان « عمر بن خطاب » و « معاذ بن عفرا » ، ميان « زبير بن عوام » و « عبد الله بن مسعود » ، ميان « ابو بكر » و « طلحه بن عبيد الله » و ميان « عبد الرحمن بن عوف » و « سعد بن ربيع » ، عقد اخوت برقرار داشت و خطاب به ديگران فرمود : شما هم با خود عقد اخوت برقرار كنيد و فرمود : اين بزرگوار ، يعنى على بن ابيطالب عليه السّلام هم برادر من است . [ همان كتاب ] در ذيل تفسير آيه * ( رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي ) * [ سوره طه ، آيه 25 ] از « الطيوريات » « سلفى » ، از حضرت ابو جعفر محمد بن على عليه السّلام روايت كرده است ، هنگاميكه دو آيهء * ( وَاجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي ، هارُونَ أَخِي اشْدُدْ بِه أَزْرِي ) * نازل شد ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بر فراز كوه قرار داشت ، عرض كرد : پروردگارا ! على عليه السّلام را پشتيبان من قرار بده . خداى تعالى دعوت آن حضرت را به